Ścieżka Wewnętrznej Odbudowy
Martynizm jest tradycją chrześcijańskiej mistyki i ezoteryki zachodniej, która narodziła się w XVIII wieku z pragnienia pojednania człowieka z jego Boskim Źródłem. Nie jest to ani szkoła akademicka, ani system teoretyczny. To wymagająca, cicha droga pracy wewnętrznej, która prowadzi poszukiwacza od rozproszenia zewnętrznego świata ku odnalezieniu Świątyni we własnym sercu.
Współczesny adept nie szuka spektakularnych zjawisk ani zewnętrznych zaszczytów. Droga ta opiera się na cierpliwym studiowaniu symboli, wyciszeniu namiętności w milczeniu oraz przełożeniu poznanej prawdy na codzienne, etyczne działanie w świecie.
Istota Przekazu
To, co wyróżnia martynizm, to przekonanie, że obecna kondycja ludzka jest stanem upadku i oddzielenia od pierwotnej godności. Całe dzieło – nazywane Reintegracją – polega na świadomym, stopniowym powrocie do utraconego Pierwowzoru.
Przekaz ten nie opiera się na martwych dokumentach, lecz jest żywym łańcuchem inicjacyjnym, przekazywanym z osoby na osobę w duchu braterstwa i głębokiej dyskrecji. Zewnętrzne obrzędy i rytuały są tu jedynie lustrem dla Inicjacji Centralnej, która dokonuje się w najgłębszym sanktuarium ludzkiej duszy poprzez bezpośrednie zjednoczenie z Boskim Logosem – jedynym Mistrzem i Odnowicielem (Le Réparateur).
Wchodząc na tę ścieżkę, człowiek podejmuje trud narodzin Nowego Człowieka – istoty przemienionej, która u celu swojej drogi staje się żywym kamieniem w Świątyni i podejmuje pokorną służbę na rzecz naprawy świata.